سبد خرید

تکنیک درمان در روانکاوی

ناشر : نیلوفردسته: ,
موجودی: موجود در انبار

18,000 تومان

زمینه حرفه درمانگری روان در سال های پایانی سده نوزدهم شکل گرفت و موسس و پدر این حرفه نو زیگموند فروید بود. روش درمانی فروید از روانشناسی نوینی برخاسته بود که آن را با نام روان کاوی می شناسیم و در مرحله نخستین شکل گیری این روش بر اساس تجربه های بالینی بوزف برویر و زیگموند فروید در مجموعه مقاله هایی با عنوان مطالعاتی درباره هیستری» در سال ۱۸۹۵ به جامعه پزشکی شد. سپس با انتشار «تعبیر رویا» به قلم فروید (۱۹۰۰) دانش روانکاوی پا گرفت و با شتابی شگفت انگیز در همه جوامع متمدن جهان منتشر شد چنان که تا نیمه قرن بیستم روانکاوی را مترادف روان درمانی می پنداشتند، حال آن که درمان روانکاوانه فقط بخشی از روانکاوی است و روان درمانی به معنای عام، در همه گونه های دیگر درمان نیز حضور داشته است. می دانیم که هم شیوه های درمانی سنتی عامیانه و غیر علمی، هم درمان های علمی پزشکی همواره با نوعی روان درمانی همراه است. اما روان درمانی روشمند و حرفه ای بی تردید بر اساس روان کاوی فروید به وجود آمد و در جهت های مختلف شکل گرفت و به مکتب های گوناگون منشعب شد. در این کتاب آرا و نظرات زیگموند فروید در باب روان درمانی در اختیار علاقه مندان قرار گرفته است.

کتاب تکنیک درمان در روانکاوی شامل پنج نوشتار ( درباره تکنیک درمان روان کاوانه) از زیگموند فروید به نام‌های درمان روانی( ۱۸۹۰)، روش روان کاوانه فرویدی (۱۹۰۴)، درباره روان درمانی(۱۹۰۵)، امکان‌های آینده درمان روان کاوانه (۱۹۱۰) و درباره روان کاوی بی‌قاعده (۱۹۱۰) است.

تعداد:
مقایسه



برچسب:

تکنیک درمان در روانکاوی

درباره نویسنده زیگموند فروید:

زیگموند فروید (Sigmund Freud) (۶ مهٔ ۱۸۵۶ – ۲۳ سپتامبر ۱۹۳۹) عصب‌شناس برجسته اتریشی و بنیانگذار علم روانکاوی، به عنوان یک روش درمانی در روانشناسی بود.

فروید در سال ۱۸۸۱ از دانشگاه وین، پذیرش گرفت و سپس، در زمینه‌های اختلالات مغزی و گفتاردرمانی و شناخت بیماری نادرِ آروشا کالبدشناسی اعصاب میکروسکوپی، در بیمارستان عمومی وین، به تحقیق پرداخت. او به عنوان استاد دانشگاه در رشته نوروپاتولوژی، در سال ۱۸۸۵ منصوب شده و در سال ۱۹۰۲ به عنوان پروفسور، شناخته شد. در ایجاد روانکاوی و روش‌های بالینی برای روبرو شدن با علم آسیب‌شناسی روانی از طریق گفتگو بین بیمار و روانکاو، فروید تکنیک‌هایی را مثل استفاده از تداعی آزاد (به روشی گفته می‌شود که در آن بیمار هرآنچه را به ذهنش خطور می‌کند، بیان می‌نماید) و همچنین کشف انتقال (فرایندی که در آن مراجع خاطرات کودکی خود را با درمانگرش درمیان می‌گذارد) و همچنین فرایند تحلیلی روانشناسی را ارائه کرد.

بازتعریف فروید از تمایلات جنسی که شامل اشکال نوزادی هم می‌شد به او اجازه داد که عقده ادیپ (احساسات جنسی بچه نسبت به والدین جنس مخالف خود) را به عنوان اصل مرکزی نظریّه روانکاوی درآورد. تجزیه و تحلیل او از خود و رویاهای بیمارانش به عنوان یک آرزوی تحقق یافته او را به یک مدل برای تجزیه و تحلیل علائم بالینی و سازکار سرکوب رسانید و همچنین برای بسط نظریه خود مبنی بر اینکه ناخودآگاه یک مرکز برای ایجاد اختلال در خودآگاه است از آن استفاده کرد. فروید وجود زیست مایه (لیبیدو) را قطعی می‌دانست (به نظر او لیبیدو انرژی روانی -جنسی است. منبع آن اروس یعنی مجموع غرایز زندگی است. لیبیدو با مرگ میجنگد و می‌کوشد انسان را در هر زمینه به پیروزی برساند. این نیرو را شهوت نیز می‌نامند. زیست‌مایه بیش از هر چیز معنای جنسی دارد)

سوءتفاهم بسیاری در مورد بیشتر مفاهیم فرویدی وجود دارد، از جمله مفهوم «لیبیدو» که با شهوت یکی دانسته شده‌است یعنی «به فروید این‌طور نسبت می‌دهند که گویی او همه چیز را بر اساس سکس می‌دانسته‌است» در حالیکه فروید «به جای کلمه عرفانی و شاعرانه عشق، کلمه تکنیکی تر و حرفه‌ای تر سکسوالیته را انتخاب کرد» «در حقیقت او بارها اعلام کرده که واژه‌های عشق، سکسوالیته، erotisme و Eros را معادل یکدیگر به کار می‌برد. liebe فرویدی معنای عشق، اشتیاق و ژویی سانس را در یک کلمه داراست.»
انتقال یکی دیگر از مفاهیمی است که مورد سوءتفاهم واقع شده‌است. «فروید کشف کرد که سمپتوم به کمک انتقال قابل روانکاوی می‌شود. او همچنین کشف کرد که انتقال موتور روانکاوی و در عین حال سدی برای آن است. انتقال یک عشق است، یک عشق واقعی و هیچ عشق واقعی در صدد دست یافتن به دانش نیست… کار انتقال این است که چیزی برای تعبیر روانکاو باقی بگذارد.»

قسمتی از کتاب تکنیک درمان در روانکاوی:

شیوه‌ی خاصی که فروید در روان درمانی اعمال می‌کند و آن را «روانکاوی» می‌نامد از روشی سرچشمه گرفته است که اصطلاحا به آن روش پالایشی می‌گویند و قبلا در پژوهش‌هایی درباره‌ی هیستری” (۱۸۹۵) با همکاری برویر درباره‌ی آن گزارشی داده شده است. درمان پالایشی اختراع بروير بود که به وسیله‌ی آن تقریبا یک دهه پیش، نخست یک زن مبتلا به هیستری را درمان کرده و طی درمان به عامل‌های آسیب زایی که نشانه‌های هیستری را به وجود می‌آورند پی‌برده بود. سپس در اثر ترغیب برویر، فروید این روش را از نو به کار برد و در روند درمان شمار بسیاری از بیماران آزمود.

شرط به کار بردن روش پالایشی این بود که بیمار را بتوان به خواب مصنوعی فروبرد و این روش بر پایه‌ی گسترش آگاهی بیمار بنا شده بود، حالتی که در خواب مصنوعی رخ می‌دهد. هدف این روش از میان بردن نشانه‌های بیماری بود و راه دستیابی به این هدف این بود که بیمار به آن وضع روانی‌ای بازگردانده شود…

اشتراک گذاری:
نويسنده/نويسندگان

مترجم

نوع جلد

شمیز

قطع

رقعی

نوبت چاپ

2

سال چاپ

1399

تعداد صفحات

96

زبان

موضوع

شابک

9786226654500

وزن

120

جنس کاغذ

,

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “تکنیک درمان در روانکاوی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پرسش و پاسخ از مشتریان

هیچ پرسش و پاسخی وجود ندارد ! اولین نفری باشید که درباره این محصول میپرسید!

موقع دریافت جواب مرا با خبر کن !
در حال بارگذاری ...